صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت سیصد و شصت و پنجم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
الْفِکْرُ مِرْآةٌ صَافِیَةٌ، وَ الاِعْتِبَارُ مُنْذِرٌ نَاصِحٌ. وَ کَفَى أَدَباً لِنَفْسِکَ تَجَنُّبُکَ مَا کَرِهْتَهُ لِغَیْرِکَ.
اسباب تربیت:
فکر، آینه شفاف و درخشنده اى است وحوادث عبرت انگیز، بیم دهنده و نصیحت کننده است و براى ادب آموزى خویشتن همین بس که از آنچه براى دیگران ناخوش مى دارى بپرهیزى.
