صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت سیصد و شصت و دوم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
لاتَقُلْ ذلِكَ، وَلكِنْ قُلْ: شَكَرْتَ الْواهِبَ، وَ بُورِكَ لَكَ فِى الْمَوْهُوبِ، وَ بَلَغَ اَشُدَّهُ، وَ رُزِقْــتَ بِـرَّهُ.
این گونه مگو، بلکه بگو: شکرگزار بخشنده باش، بخشیده شده بر تو مبارک باد، به رشد و کمال رسد، و از نیکوکاریش بهره مند گردی.