صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت سیصد و شصتم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
لاَتَظُنَّنَّ بِکَلِمَةٍ خَرَجَتْ مِنْ أَحَدٍ سُوءاً، وَ أَنْتَ تَجِدُ لَهَا فِی الْخَیْرِ مُحْتَمَلاً.
سوء ظن:
هر سخنى را که از دهان کسى خارج مى شود، تا احتمال خیر و نیکى در آن مى یابى حمل بر فساد مکن.