صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت سیصد و پنجاه و یکم
فراز
متن عربی
متن فارسی
عِنْدَ تَنَاهِی الشِّدَّةِ تَکُونُ الْفَرْجَةُ. وَ عِنْدَ تَضَایُقِ حَلَقِ الْبَلَاءِ یَکُونُ الرَّخَاءُ.
هنگامى که سختى ها به آخرین درجه شدت برسد فرج حاصل مى شود و در آن هنگام که حلقه هاى بلا تنگ مى گردد نوبت آسایش و راحتى فرامى رسد.
