صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت سیصد و سی و نهم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
الثَّنَاءُ بِأَكْثَرَ مِنَ الِاسْتِحْقَاقِ مَلَقٌ وَ التَّقْصِیرُ عَنِ الِاسْتِحْقَاقِ عِيٌّ أَوْ حَسَدٌ .
ستودن (دیگرى) بیش از آنچه (او) شایسته است چاپلوسى (و نشانه دوروئى) مى باشد، و كمتر از آنچه سزاوار است ناتوانى (و واماندن در سخن) یا رشك بردن (بر او) است (پس عدل و برابرى در آنست كه هر كس را باندازه شایستگى ستوده مقام و منزلتش را آشكار سازیم).
