صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت سیصد و سی و هفتم
فراز
متن عربی
متن فارسی
الدَّاعِی بِلَا عَمَلٍ، کَالرَّامِی بِلَا وَتَرٍ.
آن کس که مردم را (به نیکى ها) فرامى خواند؛ ولى خود به آن عمل نمى کند مانند کماندارى است که با کمان بدون زه مى خواهد تیراندازى کند.
