صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت سیصد و سی و هفتم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
الدَّاعِي بِلَا عَمَلٍ كَالرَّامِي بِلَا وَتَرٍ .
آن كه مردم را به خدا خواند و خود به كار نپردازد، چون تير افكنى است كه از كمان بى زه تير اندازد.
