صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت سیصد و سی و هفتم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
الدَّاعِي بِلَا عَمَلٍ، كَالرَّامِي بِلَا وَتَرٍ.
كسي كه ديگران را به كاري خواند كه خود به آن عمل نكند مانند تيراندازيست كه مي خواهد از كمان بي زره، تير بيندازد.
