صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت دویست و سی و ششم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
اِنَّ حُزْنَنا عَلَيْهِ عَلى قَدْرِ سُرُورِهِم بِهِ، اِلاّ اَنَّهُمْ نَقَصُوا بَغيضاً، وَ نَقَصْنا حَبيباً.
اندوه ما بر او به اندازه خوشحالی دشمنان به اوست، با این تفاوت که آنها دشمنی را از دست دادند، و مــا دوســتی را .
