صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت سیصد و سی و ششم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
الْمَسْؤُولُ حُرٌّ حَتَّى یَعِدَ.
وفای به عهد:
کسى که از او درخواستى شده، تا وعده نداده آزاد است (ولى پس از وعده دادن در گرو وعده خویش است و تا به آن وفا نکند آزاد نمى شود)».
