صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت سیصد و سی و چهارم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
بُؤْساً لَكُمْ، لَقَدْ ضَرَّكُمْ مَنْ غَرَّكُمْ. – فَقيلَ لَهُ: مَنْ غَرَّهُمْ يا اَميرَالْمُؤْمِنينَ؟ فَقالَ:- الشَّيْطانُ الْمُضِلُّ، وَ الاَْنْفُسُ الاَْمّارَةُ بِالسُّوءِ غَرَّتْهُمْ بِالاَْمانِىِّ، وَ فَسَحَتْ لَهُمْ بِالْمَعاصى، وَ وَعَدَتْهُمُ الاِْظْهارَ، فَاقْتَحَمَتْ بِهِمُ النّارَ.
بدا به شما، آن که فریبتان داد به شما ضرر زد. گفتند: چه کسی آنان را فریفت ای امیرالمؤمنین؟ فرمود: شیطان گمراه کننده، و نفس امّاره به سوء آنان را به آرزوها فریفت، میدان معصیت را برای آنان گسترد، پیروزی را به آنان وعده داد، و به آتششان درانداخت.