صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت سیصد و بیست و نهم
فراز
متن عربی
متن فارسی
ما لَقيتُ رَجُلاً اِلاّ اَعانَنى عَلى نَفْسِهِ.
احدی را ندیدم جز اینکه مرا بر علیه خود کمک کرد.
يُومِئُ بِذلِكَ اِلى تَمَكُّنِ هَيْبَتِهِ فِى الْقُلُوبِ.
اشاره به جا گرفتن هیبت و عظمتش در دلها دارد.
