صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت سیصد و بیست و نهم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
ما لَقيتُ رَجُلاً اِلاّ اَعانَنى عَلى نَفْسِهِ.
احدی را ندیدم جز اینکه مرا بر علیه خود کمک کرد.
2
يُومِئُ بِذلِكَ اِلى تَمَكُّنِ هَيْبَتِهِ فِى الْقُلُوبِ.
اشاره به جا گرفتن هیبت و عظمتش در دلها دارد.
