صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت سیصد و بیست و پنجم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
إِنَّ حُزْنَنَا عَلَیْهِ عَلَى قَدْرِ سُرُورِهِمْ بِهِ، إِلَّا أَنَّهُمْ نَقَصُوا بَغِیضاً وَ نَقَصْنَا حَبِیباً.
اندوه امام و شادی دشمنان:
اندوه ما براى او به اندازه شادى شامیان است، زیرا از آن ها دشمنى بزرگ کم شد و از ما دوستى بزرگ.
