صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت سیصد و بیستم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
سَلْ تَفَقُّهاً، وَ لَا تَسْأَلْ تَعَنُّتاً؛ فَإِنَّ الْجَاهِلَ الْمُتَعَلِّمَ شَبِيهٌ بِالْعَالِمِ، وَ إِنَّ الْعَالِمَ الْمُتَعَسِّفَ [الْمُتَعَنِّف] شَبِيهٌ بِالْجَاهِلِ الْمُتَعَنِّتِ.
سوال كن براي فهميدن و سوال مكن براي اذيت كردن و لجاجت، زيرا جاهلي كه يادگيرنده است مانند عالم است و عالمي كه در علم كجروي مي كند شبيه به جاهلي است موذي و لجوج .
