صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت سیصد و پانزدهم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
بُؤْساً لَكُمْ لَقَدْ ضَرَّكُمْ مَنْ غَرَّكُمْ فَقِیلَ لَهُ مَنْ غَرَّهُمْ يَا أَمِیرَ الْمُؤْمِنِینَ فَقَالَ
گرفتار باشید كه بشما زیان رسانید آنكه فریبتان داد، گفتند: یا امیر المؤمنین كى آنان را فریب داد؟ فرمود:
2
الشَّيْطَانُ الْمُضِلُّ وَ الْأَنْفُسُ الْأَمَّارَةُ بِالسُّوءِ
شیطان گمراه كننده و نفسهاى وادارنده به بدى،
3
غَرَّتْهُمْ بِالْأَمَانِيِّ وَ فَسَحَتْ لَهُمْ بِالْمَعَاصِی وَ وَعَدَتْهُمُ .
نفس امّاره آنها را به آرزوها گول زده، و راه نافرمانیها را بروى آنان گشود، و فیروزى یافتن (در كارزار) را بآنها وعده داد پس بسختى ایشان را در آتش افكند (بعذاب جاوید گرفتارشان نمود).
