صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت سیصد و پانزدهم
فراز
متن عربی
متن فارسی
أَلِقْ دَوَاتَكَ، وَ أَطِلْ جِلْفَةَ قَلَمِكَ، وَ فَرِّجْ بَيْنَ السُّطُورِ، وَ قَرْمِطْ بَيْنَ الْحُرُوفِ، فَإِنَّ ذَلِكَ أَجْدَرُ بِصَبَاحَةِ الْخَطِّ.
ليقه (آنچه كه با مركب خيس مي شود) بينداز و از جاي تراش تا سر (نوك) قلمت را دراز ساز و ميان سطرها فاصله بينداز و حروف را (به طور هماهنگ) به هم نزديك ساز، زيرا اين سبك به زيبايي خط شايسته تر است.
