صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت سیصد و چهاردهم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
النّاسُ اَبْناءُ الدُّنْيا، وَلايُلامُ الرَّجُلُ عَلى حُــبِّ اُمِّــهِ.
مردم فرزندان دنیایند، مرد بر دوستی مادرش سرزنش نمی شود.
