صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت سیصد و دوازدهم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
إِنَّ لِلْقُلُوبِ إِقْبَالًا وَ إِدْبَاراً؛ فَإِذَا أَقْبَلَتْ فَاحْمِلُوهَا عَلَى النَّوَافِلِ، وَ إِذَا أَدْبَرَتْ فَاقْتَصِرُوا بِهَا عَلَى الْفَرَائِضِ.
براي دل ها اقبالي است (روي آوردني است) و ادباري (روي گرداندني). پس هنگامي كه روي آورد، مستحبات را (هم) بر او عرضه كنيد و اگر روي گرداند، تنها به واجبات قناعت كنيد .
