خطبه سی و یکم

فراز

متن عربی

متن فارسی

خطبه سی و یکم

از سخنان آن حضرت است قبل از جنگ جمل به وقتى که عبداللّه بن عباس را نزد زبیر فرستاد تا او را به نظم و اطاعت حضرت بازگرداند.

   فراز

متن عربی

متن فارسی

1

لاتَلْقَيَنَّ طَلْحَةَ، فَاِنَّكَ اِنْ تَلْقَهُ تَجِدْهُ كَالثَّوْرِ عاقِصاً قَرْنَهُ، يَرْكَبُ الصَّعْبَ وَ يَقُولُ هُوَ الذَّلُولُ. وَلكِنِ الْقَ الزُّبَيْرَ، فَاِنَّهُ اَلْيَنُ عَريكَةً، ( اَقُولُ: هُوَ عَلَيْهِ السَّلامُ اَوَّلُ مَنْ سُمِعَتْ مِنْهُ هذِهِ الْكَلِمَةُ اَعْنى «فَما عَدا مِمّا بَدا)

با طلحه ملاقات مکن، زیرا او را همچون گاوى بینى که شاخش را روى گوشش کج کرده، بر مرکب چموش سوار مى شود و مى گوید رام است اما با زبیر دیدار کن، زیرا او را طبیعتى نرم است، (می‌ گویم: آن حضرت اولین کسی‌ است که این جمله «فَما عَدا مِمّا بَدا» از او شنیده شده.)

2

فَقُلْ لَهُ: يَقُولُ لَكَ ابْنُ خالِكَ: عَرَفْتَنى بِالْحِجازِ، وَ اَنْكَرْتَنى بِالْعِراقِ! فَما عَدا مِمّا بَدا

به او بگو: پسر دایی‌ ات می‌ گوید: در حجازم شناختی‌، و در عراقم انکار کردی‌! برای‌ تو از بیعتی‌ که با من داشتی‌ چه مانعی‌ پیش آمده؟

ما از کوکی ها برای بهبود کارکردن شما با سایت استفاده می کنیم. با استفاده از این سایت شما استفاده ما از کوکی ها را پذیرفته اید.
برای دیدن محصولات که دنبال آن هستید تایپ کنید.