خطبه سی و یکم

فراز

متن عربی

متن فارسی

خطبه سی و یکم

به ابن عباس هنگامى که او را به سوى زبیر فرستاد و قبل از آغاز جنگ جمل او را به اطاعت از خود دعوت کرد:

   فراز

متن عربی

متن فارسی

1

لا تَلْقَیَنَّ طَلْحَةَ،فَإِنَّکَ إِنْ تَلْقَهُ تَجِدْهَ کالثَّوْرِ عَاقِصاً قَرْنَهُ، یَرْکَبُ الصَّعْبَ وَ یَقُولُ: هُوَ الذَّلُولُ.وَ لَکِنِ الْقَ الزُّبَیْرَ، فَإِنَّهُ أَلْیَنُ عَرِیکَةً، فَقُلْ لَهُ: یَقُولُ لَکَ ابْنُ خَالِکَ:عَرَفْتَنی بِالْحِجَازِ وَ أَنْکَرْتَنی بِالْعِرَاقِ،
فَمَا عَدَا مِمَّا بَدَا.

روانکاوی طلحه و زبیر :

با طلحه ملاقات نکن!که اگر با او روبه رو شوى او را مانند گاوى خواهى یافت که شاخ هایش در اطراف گوش هایش پیچ خورده باشد (او مردى سرکش و خیره سر و انعطاف ناپذیر است).او کسى است که بر مرکبِ سرکشِ (هوى و هوس) سوار است و مى گوید: «مرکبِ راهوارى است!» (آرى او به دلیل هواپرستى، آمادگى شنیدن سخن حق را ندارد)ولى «زبیر» را ملاقات کن!
چرا که او نرم خوتر است (و براى پذیرش حق آمادگى بیشترى دارد)و به او بگو: «پسر دایى تو (على (علیه السلام)) مى گوید:تو در حجاز مرا شناختى و در عراق نشناخته انگاشتى؟
چه شد که از پیمان خود بازگشتى؟ و چه امرى تو را از آنچه درباره من مى دانستى منصرف ساخت…؟».

ما از کوکی ها برای بهبود کارکردن شما با سایت استفاده می کنیم. با استفاده از این سایت شما استفاده ما از کوکی ها را پذیرفته اید.
برای دیدن محصولات که دنبال آن هستید تایپ کنید.