صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت سیصد و نهم
فراز
متن عربی
متن فارسی
ما اَهَمَّنى ذَنْبٌ اُمْهِلْتُ بَعْدَهُ حَتّى اُصَلِّىَ رَكْعَتَيْنِ; (وَ اَسْأَلُ اللّهَ الْعافِيَةَ.)
گناهی که پس از آن مهلت یافتم تا دو رکعت نماز به جای آورم اندوهگینم نکرد; و از خداوند عافیت می خواهم.
