صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت سیصد و هفتم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
أَلِقْ دَوَاتَكَ وَ أَطِلْ جِلْفَةَ قَلَمِكَ وَ فَرِّجْ بَيْنَ السُّطُورِ وَ قَرْمِطْ بَيْنَ الْحُرُوفِ فَإِنَّ ذَلِكَ أَجْدَرُ بِصَبَاحَةِ الْخَطِّ .
(رنگ) دواتت را (از گرد و غبار و چركى) اصلاح كن، و زبانه قلمت را دراز گردان (تا مركّب در آن روان و درست روى كاغذ آید) و بین سطرها را گشاد گیر، و حرفها را نزدیك هم بنویس كه این روش زیبایى خطّ را بسیار شایسته و سزاوار مى باشد.