صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت سیصد و ششم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
لِرَجُل رَآهُ يَسْعى عَلى عَدُوٍّ لَهُ بِما فيهِ اِضْرارٌ بِنَفْسِهِ: – اِنَّـما اَنْـتَ كَالطّاعِـنِ نَفْسَـهُ لِيَقْتُـلَ رِدْفَـهُ .
به کسی که برای ضربه زدن به دشمنش در برنامه ای می کوشید که برای خودش ضرر داشت، فرمود: تو مانند کسی هستی که بر خود نیزه فرومی برد تا کسی را که پشت سر خود سوار کرده از پای درآورد.