صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت سیصد و چهارم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
إِنَّ لِلْقُلُوبِ إِقْبَالًا وَ إِدْبَاراً فَإِذَا أَقْبَلَتْ فَاحْمِلُوهَا عَلَى النَّوَافِلِ وَ إِذَا أَدْبَرَتْ فَاقْتَصِرُوا بِهَا عَلَى الْفَرَائِضِ .
دلها را رو كردن و رو برگرداندنى (آمادگى و ماندگى) است، پس چون رو كردند آنها را (علاوه بر واجبات) بانجام مستحبّات وادارید، و هر گاه رو برگرداندند بانجام واجبات اكتفاء نمائید (زیرا ترك واجبات بهر حال جائز نیست اگر چه شخص را حضور قلب هم نباشد).
