صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت سیصد و دوم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
اِنَّ الصَّبْرَ لَجَميلٌ اِلاّ عَنْكَ، وَ اِنَّ الْجَزَعَ لَقَبيحٌ اِلاّ عَلَيْكَ. وَ اِنَّ الْمُصابَ بِكَ لَجَليلٌ
شکیبایی زیباست مگر بر مرگ تو، و بی تابی زشت است مگر در مصیبت تو.
2
وَ اِنَّهُ قَبْلَكَ وَ بَعْدَكَ لَجَلَلٌ.
هرآینه مصیبتی که از مرگ تو به ما رسید بزرگ، و مصائب پیش از تو و بعد ازتو کوچک است.
