خدا را در آنچه نزد توست بپرهیز، و در حق پروردگار بر خود دقّت کن، و به شناخت آنچه که از جهلِ به آن معذور نیستى بازگرد، که حقّاً براى طاعت نشانه هاى آشکار، و راههاى روشن، و جادّه آشکار و هدفى مطلوب است، که زیرکان بر آن وارد مى شوند، و مردم پست با آن مخالفت مى ورزند.

کسى که از طاعت روى بگرداند از حق روى گردانده، و قدم در وادى گمراهى گذاشته، و خداوند نعمتش را بر او دگرگون مى کند، و عذابش را بر او جارى مى سازد. خود را بپاى، خود را بپاى، که خداوند راهت را براى تو روشن کرده، و به تو وانموده است که عاقبت کارهایت به کجا مى رسد، که مرکب زندگى را به منتهاى خسارت و محلّ کفر رانده اى، نفس تو وجودت را به عرصه ضرر افکنده، و در پرتگاه گمراهى انداخته، و در مهالک وارد نموده، و راهها را بر تو دشوار کرده است.