صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت دویست و نود و پنجم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
كُلُّ مُعاجَل يَسْاَلُ الاِْنْظارَ، وَ كُلُّ مُؤَجَّـل يَتَعَلَّلُ بِالتَّسْويفِ.
آن که مرگش را به شتاب اراده کرده اندمهلت می خواهد،وآن راکه مهلت داده اند با به تأخیر انداختن مهلت تعلّل میورزد.
