صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت دویست و نود و چهارم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
مَسِيرَةُ يَوْمٍ لِلشَّمْسِ .
به اندازه يك روز رفتن خورشيد.