صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت دویست و نودم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
مَنْ بَالَغَ فِی الْخُصُومَةِ أَثِمَ وَ مَنْ قَصَّرَ فِیهَا ظُلِمَ
كسیكه در نزاع و زد و خورد كوشیده پافشارى كند گناه كرده، و كسیكه كوتاهى و خوددارى نماید مظلوم گردد،
2
وَ لَا يَسْتَطِیعُ أَنْ يَتَّقِيَ اللَّهَ مَنْ خَاصَمَ .
و كسیكه (با دیگرى) نزاع كند نمى تواند (در زد و خورد از گناه) پرهیزكار باشد (زیرا رعایت عدالت و تجاوز ننمودن از حدّ كه لازمه تقوى و پرهیزكارى است در نزاع دشوار است).
