صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت دویست و نودم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
لَوْ لَمْ يَتَوَعَّدِ اللَّهُ عَلَى مَعْصِيَتِهِ لَكَانَ يَجِبُ أَلَّا يُعْصَى شُكْراً لِنِعَمِهِ .
اگر خداوند از نافرمانى خود بيم نمى داد، واجب بود بشكرانه نعمتهايش نافرمانى نشود.
