صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت دویست و نودم
فراز
متن عربی
متن فارسی
لَوْ لَمْ يَتَوَعَّدِ اللَّهُ عَلَى مَعْصِيَتِهِ، لَكَانَ يَجِبُ أَلَّا يُعْصَى شُكْراً لِنِعَمِهِ
اگر خداوند در مقابل معصيت كردنش تهديد نمي فرمود، باز واجب بود به جهت شكر نعمتهايش معصيت نشود .
