صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت دویست و نودم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
لَوْ لَمْ يَتَوَعَّدِ اللَّهُ عَلَى مَعْصِيَتِهِ، لَكَانَ يَجِبُ أَلَّا يُعْصَى شُكْراً لِنِعَمِهِ
اگر خداوند در مقابل معصيت كردنش تهديد نمي فرمود، باز واجب بود به جهت شكر نعمتهايش معصيت نشود .
