صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت دویست و هشتاد و هفتم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
لا وَالَّذى اَمْسَيْنا مِنْهُ فى غُبْرِ لَيْلَة دَهْماءَ، تَكْشِرُ عَنْ يَوْم اَغَرَّ، ما كانَ كَذا وَ كَذا.
نه، به خداوندی که از سوی او شب کردیم در بقایای شب تار، شبی که لبخندش روز روشنی را مژده می دهد، چنین و چنان نبوده.
