صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت دویست و هشتاد و هفتم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
طَرِیقٌ مُظْلِمٌ فَلا تَسْلُکُوهُ، وَ بَحْرٌ عَمِیقٌ فَلا تَلِجُوهُ، وَ سِرُّ اللّهِ فَلا تَتَکَلَّفُوهُ.
قضا وقدر:
راه تاریکى است در آن گام ننهید، دریاى ژرفى است در آن وارد نشوید. و راز پنهان الهى است، براى دستیابى به آن خود را به زحمت نیفکنید.
