صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت دویست و هشتاد و هفتم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
طَرِيقٌ مُظْلِمٌ فَلَا تَسْلُكُوهُ، [ثُمَّ سُئِلَ ثَانِياً فَقَالَ] وَ بَحْرٌ عَمِيقٌ فَلَا تَلِجُوهُ، [ثُمَّ سُئِلَ ثَالِثاً فَقَالَ] وَ سِرُّ اللَّهِ فَلَا تَتَكَلَّفُوه.
راهي است تاريك، پس آن را در پيش نگيريد و دريايي است عميق، پس در آن وارد نشويد و راز خداوندي است، پس براي كشف آن خود را به زحمت نيندازيد !