طمع واردکنندای‌ به هلاکت است که بازنمی‌ گرداند، و ضامنی‌ است که وفا نمی‌ کند. بسا نوشنده آب که پیش از سیراب شدن گلوگیرش گردد. به هراندازه ارزش چیزی‌ که برای‌ به دست آوردنش رغبت می‌ کنندبزرگ باشدمصیبت از دست رفتنش بزرگ است.

آرزوها دیده بصیرت را کور می‌ کند، و نصیب به جانب کسی‌ می‌ آید که به سوی‌ نصیب نمی‌ رود.