صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت دویست و هشتاد و پنجم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
کُلٌّ مُعَاجَلٌ یَسْأَلُ الْاِنْظَارَ. وَ کُلٌّ مُؤَجَّلٌ یَتَعَلَّلُ بِالتَّسْوِیفِ.
گذر فرصت:
آن کس که زمانش پایان گرفته، خواهان مهلت است . و آن کس که مهلت دارد (در انجام کارهاى نیک و ترک گناه) کوتاهى مى کند.
