صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت دویست و هشتاد و سوم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
جَاهِلُكُمْ مُزْدَادٌ، وَ عَالِمُكُمْ مُسَوِّفٌ.
نادان شما غلو و افراط مي كند (يا زمان را امتداد مي دهد) و عالم (داناي) شما كار را به تاخير اندازد و خود را با (زود باشد كه چنين كنم) از موقع حقيقي خود به عقب مي اندازد .
