صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت دویست و هشتاد و یکم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
لَیْسَتِ الرَّوِیَّةُ کَالْمُعَایَنَةِ مَعَ الْاِبْصَارِ؛ فَقَدْ تَکْذِبُ الْعُیُونُ أَهْلَهَا، وَ لا یَغُشُّ الْعَقْلُ مَنِ اسْتَنْصَحَهُ.
اصلاح خطای حس با عقل:
تفکر و اندیشه همچون دیدن با چشم نیست، چرا که گاه چشم، به صاحبش دروغ مى گوید؛ ولى عقل (سلیم) به کسى که از آن راهنمایى بخواهد غشّ و خیانت نمى کند.