صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت دویست و هشتاد و یکم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
لَيْسَتِ الرَّوِيَّةُ كَالْمُعَايَنَةِ مَعَ الْإِبْصَارِ، فَقَدْ تَكْذِبُ الْعُيُونُ أَهْلَهَا، وَ لَا يَغُشُّ الْعَقْلُ مَنِ اسْتَنْصَحَهُ.
تدبير با تعقل، مانند ديدن با چشمان نيست، زيرا گاهي چشمان به مقتضاي ساختار و موضع گيري بيننده، خلاف واقع را نشان مي دهد، در صورتي كه عقل، كسي را كه از آن پندي بخواهد، فريب نمي دهد .
