صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت دویست و هفتاد و هفتم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
لَا وَ الَّذِي أَمْسَيْنَا مِنْهُ فِي غُبْرِ لَيْلَةٍ دَهْمَاءَ تَكْشِرُ عَنْ يَوْمٍ أَغَرَّ مَا كَانَ كَذَا وَ كَذَا .
نه! بخدايى كه از قدرت او درمانده شبى سياه به سر برديم كه روز سپيدى را در پى خواهد داشت، چنين و چنان نبوده است.
