صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت دویست و هفتاد و چهارم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
لا تَجْعَلُوا عِلْمَکُمْ جَهْلاً، وَ یَقِینَکُمْ شَکّاً. إِذَا عَلِمْتُمْ فَاعْمَلُوا. وَ إِذَا تَیَقَّنْتُمْ فَأَقْدِمُوا.
راه پایداری علم:
علم خویشتن را جهل، و یقینتان را شک قرار ندهید، آن گاه که عالم و آگاه شدید عمل کنید و زمانى که یقین کردید اقدام نمایید (تا علم و یقین شما پایدار بماند).
