صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت دویست و هفتاد و دوم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
لَوْ قَدِ اسْتَوَتْ قَدَمَايَ مِنْ هَذِهِ الْمَدَاحِضِ لَغَيَّرْتُ أَشْيَاءَ .
اگر دو پايم در اين لغزشگاه استوار ماند چيزهايى را دگرگون كنم.
