صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت دویست و هفتاد و دوم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
لَوْ قَدِ اسْتَوَتْ قَدَمَايَ مِنْ هَذِهِ الْمَدَاحِضِ، لَغَيَّرْتُ أَشْيَاءَ.
اگر پاهايم در اين لغزشگاه ثابت شود، چيزهايي را تغيير مي دهم .
