حکمت دویست و هفتاد و یکم

فراز

متن عربی

متن فارسی

حکمت دویست و هفتاد و یکم

روایت شده است که دو نفر را خدمت امام (علیه السلام) آوردند که هر دو از بیت المال سرقت کرده بودند. یکى از آن دو، برده اى متعلق به بیت المال بود و دیگرى متعلق به بعضى از مردم. امام (علیه السلام) فرمود:

   فراز

متن عربی

متن فارسی

1

أمَّا هذَا فَهُوَ مِنْ مَالِ اللّهِ وَ لا حَدَّ عَلَیْهِ، مَالُ اللّهِ أَکَلَ بَعْضُهُ بَعْضاً؛ وَ أَمَّا الْاخَرُ فَعَلَیْهِ الْحَدُّ الشَّدِیدُ، فَقَطَعَ یَدَهُ

حکم حکیما نه:

«اما این یکى (برده بیت المال) خودش مال خداست و حدى بر او نیست. (چرا که) بخشى از مال خداوند، بخش دیگر را خورده است!
واما آن دیگرى باید حد شدید بر او جارى شود (منظور از حد شدید همان حدّ سرقت است)، وبه دنبال آن دستور داد) دست او را قطع کردند.

ما از کوکی ها برای بهبود کارکردن شما با سایت استفاده می کنیم. با استفاده از این سایت شما استفاده ما از کوکی ها را پذیرفته اید.
برای دیدن محصولات که دنبال آن هستید تایپ کنید.