صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت دویست و شصت و هشتم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
كَـالْـياسِـرِ الْفـالِـج ِ، يَنْتَظِرُ اَوَّلَ فَوْزَة مِنْ قِداحِهِ.
مؤمنی که خود را دچار عار ننموده چون قمارباز زبردستی است که اولین پیروزی خود را از تیر قمارش در انتظار است.
2
الْياسِرُونَ: هُمُ الَّذينَ يَتَضارَبُونَ بِالْقِداحِ عَلَى الْجَزُورِ.
«یاسرون» کسانی هستند که با تیرهای خود بر سر شتر نحر شده قمار می کنند.
3
وَ الْفالِجُ: الْقاهِرُ الْغالِبُ، يُقالُ: قَدْ فَلَجَ عَلَيْهِمْ وَ فَلَجَهُمْ.
«فالج» غالب زبردست است، گفته می شود: «قَدْ فَلَجَ عَلَیْهِمْ وَ فَلَجَهُمْ» یعنی بر آنان پیروزی یافت و مغلوبشان نمود.
4
قالَ الرّاجزُ: * لَمّا رَاَيْتُ فالِجاً قَدْ فَلَجا
رجزخواننده گوید: وقتی که دیدم غلبه کننده را که غالب شد.