انسان را اگر طلبی باشد که نمی داند آن را می گیرد یا نه، زمانی که گرفت نسبت به سالی که بر وام گذشته پرداخت زکات بر او واجب است. («ظَنون» طلبی است که طلبکار نمی داند آن را از بدهکار می ستاند یا نه، گویا به آن گمان می برد، گاه به گرفتنش امیدوار و گاه ناامید است.)
(و این از فصیح ترین گفته هاست. و همچنین هر کاری که خواهان آنی و نمی دانی نسبت به آن در چه وضعی هستی ظَنون است. قول اعشی بر همین اساس است: چاهی را که معلوم نیست در آن آب هست یا نه و از محل باران گیر دور است نمی توان چون فرات به حسابش آورد، که وقتی به طغیان برخیزد کشتی وشناگرماهر را به کناری پرت می کند.)
