صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت دویست و شصت و پنجم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
إِنَّ كَلَامَ الْحُكَمَاءِ إِذَا كَانَ صَوَاباً كَانَ دَوَاءً وَ إِذَا كَانَ خَطَأً كَانَ دَاءً .
گفتار حكيمان اگر درست باشد درمان است، و اگر نادرست بود درد تن و جان.
