بسا كسي كه به وسيله احسان بر او، به حال خود رها شده و گرفتار گرديده است و بسا كسي كه به جهت پوشش گناهانش فريب خورده و بسا شخصي كه به جهت سخنان نيكو كه به گوشش مي رسد، فريفته و شيفته خويشتن گردد و به اضطراب افتد و خداوند هيچ كس را مانند كسي كه با امتيازات و خواستني هاي دنيا اشباع شود(همانند مهلت دادن)، مبتلا(آزمایش) نكرده است.(سید رضی گفته است: و این سخن درگذشته نقل شده است چون در این روایت اضافه ای مفید داشت، آن را بار دیگر در این جا آوردیم .)
