او را مى فرمايم كه از خدا بترسد در كارهاى نهانش و كرده هاى پنهانش، آنجا كه جز خدا كسى نگرنده نيست و جز او راه برنده، و او را مى فرمايم تا آشكارا طاعت خدا را نگزارد و در نهان خلاف آن را آرد، و آن كس كه نهان و آشكار و كردار و گفتار او دوگونه نبود، امانت را گزارده و عبادت را خالص به جاى آورده.
و او را مى فرمايم كه- زيردستان خود را- نرنجاند و دروغگوشان نداند، و به خاطر امير بودن روى از ايشان برنگرداند، كه آنان در دين برادرانند- و يار- و در به دست آوردن حقوق- مسلمانان- مددكار.
و تو را در اين زكات بهرى معين است و حقى معلوم و روشن و شريكانى دارى درويش و ناتوان و پريش. ما حق تو را به تمام مى پردازيم، پس بايد حقوق آنان را تمام به آنان برسانى وگرنه روز رستاخيز داراى بيشترين خصمانى، و بدا به حال آن كس نزد خدا كه خصمان او مستمند باشند و گدا، و در يوزه كنان و رانده شدگان، و وامداران، و تهيدستان در راه ماندگان، و آن كه كار امانت را سبك شمارد، و در آن خيانت روا دارد و جان و دين خود را از خيانت پاك ننمايند، در اين جهان خوارى و رسوايى را به روى خويش گشايد و به آخرت خوارتر و رسواتر درآيد، و بزرگترين خيانت، خيانت به مسلمانان است و زشتترين دغلكارى ناراستى كردن با امام ايشان، والسلام.
