صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت بیست و ششم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
مَا أَضْمَرَ أَحَدٌ شَيْئاً إِلَّا ظَهَرَ فِي فَلَتَاتِ لِسَانِهِ وَ صَفَحَاتِ وَجْهِهِ.
هيچ كس، چيزي را در درونش مخفي نكرد، مگر اين كه در جهشهاي لفظي از زبان و صفحات صورت او آشكار شد.
